Alpenronde 2020

[Frank Switser]

De afgelopen 2 weken hebben wij met 3 motoren een rondje Alpen gedaan.
Twee Blackbirds en een KTM 1290GT.
De rit was niet geheel probleemloos......
De KTM ging in de regen onderuit (zeer beperkte schade en wat blauwe plekken).
Op dag 2 stopte een van de Blackbirds er mee, lege accu.
Doordat er een kofferrek op zat ook niet even snel te controleren, maar het leek op een defecte spanningsregelaar. Door steeds de accu om te wisselen konden we blijven rijden.
Later in de week noodgedwongen (kom ik zo op terug) even goed gekeken, er bleek een stuk bekabeling van de dynamo simpelweg te ontbreken. Een centimeter of 5 van een van de gele draden tot aan de stekker was gewoon helemaal weg. Geen idee hoe dit kon. Verder was de bedrading nogal een rommeltje, verkeerde spanningsregelaar enzovoorts.
Na 4 van de 10 dagen was het al noodzakelijk de achterband van deze Bird te vervangen. Door het tempo en de belading was er van de 4,5mm profieldiepte nog maar 1mm over. Gelukkig hadden we vrij snel een band gevonden, heeft ons niet meer dan 2 tot 3 uur oponthoud bezorgt. Wel jammer dat ze geen goede banden op voorraad hadden, maar met een eerste generatie Pilot Power kom je ook de bocht wel om.
Voor mij een prima gelegenheid om mijn losgekomen clip-on weer vast te zetten. Mijn Gilles Tooling VarioBars zijn geweldig, maar er zitten nogal wat punten aan die los kunnen komen. En deze bout zit diep in de clip-on-buis, dus daar kom je met standaard gereedschap niet bij. Ik kan jullie verzekeren dat vlot rijden met een loszittend stuur niet echt vertrouwenwekkend rijgedrag oplevert......
De eerste 2 dagen via de Ardennen naar de Vogezen en dan verder zuidelijk naar de Franse Alpen hadden we dus regen. En het was koud.... Daarna 5 dagen Franse, Italiaanse, Oostenrijkse en Zwitserse Alpen hadden we prachtig en (te) warm weer.
Dag 8 weer regen en was het op de bergpassen koud.
We waren laat (lange routes) aangekomen op de Silvretta Alpenstrasse, en ik had het koud. Goed koud.
Bovenop de pas een plekje gezocht om weer de accu's om te wisselen (moest steeds vaker), en daar ging het mis. Door koude handen de accu terug laten vallen in de accubak, en het montagemoertje dat in de accupool zit springt er uit, en verdwijnt in de motor. Met veel zoek- en sloopwerk was deze ook niet terug te vinden. En natuurlijk had ik geen reserve mee.... Wie wel? Nou, de volgende keer heb ik dat dus wel!
Maar goed, het begon donker te worden en we moesten nog 50km (een uurtje), maar zonder accu doet een injectiemodel dus helemaal niets.
ANWB gebeld, die zouden binnen 2 uur een monteur sturen.
Aangezien we vlak bij het hotel stonden te wachten ben ik gaan vragen of we daar konden eten, en dat hebben we gedaan. Toen het donker werd hebben we ook maar besloten daar een (dure) kamer te nemen. Om 21 uur kwam de monteur, en hij maakte 2 standaard moetjes met een vijl pas voor de accu. Twee, zodat we eentje reserve zouden hebben. Als hij er zelf niet mee gekomen wad had ik hem dat wel gevraagd.....
De volgende ochtend was het weer koud en nat, en gingen we de pas weer af om de route verder te vervolgen. Maar na 33km (een half uur verder) was de accu alweer leeg. Steeds ver ontladen is namelijk niet goed voor een accu, dus deze is steeds iets slechter geworden. Ook gezien het weer hebben we er dus voor gekozen om op de snelste manier naar huis te gaan via de snelwegen. Alle verbruikers uitgedaan (verlichting, navigatie enzovoorts), en daarmee konden we met de ene accu 150 en met de andere accu 250km halen. Zodra we de bergen uit waren was het meteen mooi weer, en hadden we een probleemloze rit naar huis (op een remtest op de Autobahn na).

Dus mocht dit jullie ooit overkomen, je kan ook met een injectiemodel een behoorlijk aantal kilometers rijden voordat de accu echt leeg is. Met een carbie kom je nog verder omdat deze geen benzinepomp en geen injectoren heeft en een kleinere boordcomputer. Als je de verlichting niet uit kan zetten doordat je geen stuurschakelaar hebt, dan trek je de stekker uit de koplamp, en indien gewenst kan je dat ook bij 1 achterlichtlampje doen. Niet bij beide lampjes, dan heb je ook geen remlicht meer....

Ondanks de problemen hebben we lekker gereden, en nauwelijks last gehad van de bepakking. De bandjes zijn weer gebruikt waar ze voor gemaakt zijn, en we zijn weer mentaal opgefrist.

[mean-machine]

Toch een leuk ritje gereden!
Helaas met wat vallen en opstaan.
Maar ja, dat hoort er een beetje bij. Mijn reis naar F met de FZ was ook niet geheel vlekkeloos.
Ik kwam op 3 poten terug en in mijn achterband zat een prop vanwege een dikke schroef.

Ik snap 't wel: Achteraf is altijd makkelijk praten.............
Maar vwb de spanningsregelaar? Dat is toch een erkend zwak punt bij een Honda.
Met 2 BB's onderweg. Is het dan slim om een vervangings-regelaar (Carmo?) mee te nemen??

[Frank Switser]

Sterker nog, die had ik mee.
Echter, een korte inspectie leerde dat er aan de bedrading was "geknutseld".
De spanningsregelaar zat aan de verkeerde kant, en de bedrading/stekkers waren aangepast.
Uiteindelijk bleek dat het probleem niet in de spanningsregelaar zelf zat, maar in de dynamo. Hoe het kan weet ik niet, maar bij een van de drie gele fasedraden uit de dynamo ontbrak een stuk van 5cm....

[mean-machine]

Van ongewenste knutsel-acties wordt je als nieuwe eigenaar soms niet zo blij.
Mijn gedachte is om alles te laten zoals de fabrikant 't bedoeld heeft. Hoewel.................???
De spanningsregelaars van Honda's in het algemeen zijn niet zo best! Daarvoor dan een goede 'after-market'.

Wat dan wel heel vreemd is, dat in eerder stadium, zonder die 5cm, alles WEL heeft gewerkt???
(òf waren 't maar 2 fases die stroom produceerden?)

[Frank Switser]

Geen idee. Kan al los gezeten hebben, en er op een gegeven moment tussenuit gevallen zijn.
We gaan meten wat hij op 2 fases doet, maar ik denk niet veel.

Aan de spanningsregelaar wordt vrij veel geknutseld omdat juist de stekkerverbinding problemen kan geven. Vaak haalt men deze er tussenuit en soldeert men de draden gewoon aan elkaar.

[ET1812]

Ik ken toch net iets leukere situaties om op reis te gaan.

[mean-machine]

Ach, je moet er van uitgaan dat er altijd onderweg wel iets is wat stuk kan gaan.
Niet in paniek raken, goed nadenken, en het probleem aanpakken.
Heel gek, maar mijn ervaring is, dat het vrijwel altijd met houtje-touwtje (tijdelijk) is op te lossen.
Ik raak er iig niet meer van in paniek!

Als ik binnen 1000km van huis echte panne zou krijgen, dan parkeren ergens op een veilige plaats.
Met de belangrijkste bagage stap ik dan op de trein.
In het opvolgende weekend ga ik de motor dan wel weer ophalen met de aanhanger.

Vanaf 1000km van huis tel ik altijd de km's 3-dubbel! Als ik op de motor 100km verder rijd, ben ik niet alleen 100km opgeschoten, maar hoef dan ook mogelijk 2x 100km minder met de aanhanger. Dus die km's tellen dan in 3-voud!!

[Frank Switser]

We rijden hier allemaal met motoren van minimaal 13 jaar oud.
Er zal steeds vaker iets stuk gaan. Jammer, maar kan gebeuren.
Geen paniek, alles is op te lossen.
In het slechtste geval valt je vakantie in het water.....

[mean-machine]

Soms zit 't mee en soms zit 't tegen.
Paar jaar geleden had ik probleem met FZ. Natuurlijk was het zaterdag eind van de dag. Grrrrrrrr
Ik heb toen enige dagen VERPLICHT gekampeerd op een camping in Bourges.(F) Je komt dan wel tot RUST!!
Pas dinsdagmorgen kon ik bij de motor-dealer terecht. Onderdeel was er woensdag begin van de middag.
Eind vd middag ben ik toen opgestapt en in 1 ruk naar Oviedo(E) gereden (1200km) naar mijn gereserveerde hotel.